Miastenia
Inne nazwy choroby: Niedomoga mięśniowa;
Choroba występuje u osób w każdym wieku, niezależnie od płci. Występuje we wszystkich szerokościach geograficznych i dotyczy wszystkich ras. Najczęściej ujawnia się u ludzi między 8 a 10 rokiem życia - w tym okresie kobiety chorują od dwóch do czterech razy częściej.
Objawy
Na początku nużliwość pojawia się zazwyczaj w obrębie oczu (opadanie powiek oraz podwójne widzenie) ale może również od razu występować w postaci uogólnionej. W dalszym przebiegu choroba obejmuje mięśnie krtani i gardła, czego objawem jest tzw.głos nosowy (mówienie „przez nos”). Jeżeli pojawia się podczas mowy może powodować tzw. dyzartrie (niewyraźna mowa z nieprawidłowym akcentem i intonacją ) zaś podczas jedzenia prowadzi do tzw. dysfagii ( utrudnione połykanie). Najczęściej dochodzi także do zajęcia mięśni kończyn i tułowia. Rozwój choroby w większości przypadków jest powolny, ale niekiedy objawy mogą występować nagle i szybko się nasilać. Zajęte mięśnie po kilku latach ulęgają zanikowi.
Przyczyny
Uważa się obecnie, że przyczyną objawów miastenii jest powstawanie przeciwciał skierowanych przeciwko białkom styku nerwowo-mięśniowego, a więc własnym białkom ustroju. Dowodem na to jest wykrywanie tych i wielu innych przeciwciał we krwi u chorych oraz dobry wynik leczenia zaostrzeń choroby za pomocą usuwania tych przeciwciał z osocza. Prawdopodobnie udział w tej chorobie bierze również grasica. Jest to narząd (gruczoł) położony za mostkiem, ulega on zanikowi po osiągnięciu dojrzałości. Jest organem bardzo ważnym dla wydolności układu odpornościowego. W miastenii ciężkiej bodźce nerwowe nie są przenoszone na mięśnie tak jak w zdrowym organizmie.